புனித பிரான்சிஸ் சவேரியார் – வாழ்க்கை வரலாறு

புனித பிரான்சிஸ் சவேரியார் (1506–1552) இயேசு சபையின் முதல் உறுப்பினர்களில் ஒருவர்; திருச்சபை வரலாற்றின் மாபெரும் மறைபரப்பாளர்களில் ஒருவர். நம் தமிழ் மண்ணின் கடற்கரைகளில் நடந்து, எளிய மக்களிடையே நற்செய்தியை அறிவித்தவர்.

1506: ஏப்ரல் 7 அன்று, இன்றைய வடக்கு ஸ்பெயினில் உள்ள நவார் அரசின் சவேரியார் கோட்டையில் பிறந்தார். அரசவை ஆலோசகரான ஜுவான் தே ஹாசோ, மரியா தே அஸ்பில்குவேட்டா ஆகியோரின் இளைய மகன். அவரது தாய்மொழி பாஸ்க்.
1512–1516: நவார் நாட்டில் போர் மூண்டது. ஒன்பது வயதிலேயே தந்தையை இழந்தார். அவரது சகோதரர்கள் பங்கேற்ற எழுச்சி தோல்வியடைந்ததால், குடும்ப நிலங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, கோட்டையின் பெரும்பகுதி இடிக்கப்பட்டது.
1525: பாரிஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் புனித பார்பரா கல்லூரியில் கல்வி கற்கச் சென்று, பதினொரு ஆண்டுகள் அங்கு தங்கினார். சிறந்த விளையாட்டு வீரராகவும் பெயர் பெற்றார்.
1529: பீட்டர் ஃபாபர், லொயோலா இஞ்ஞாசியார் ஆகியோருடன் ஒரே அறையில் தங்கினார். உலகப் புகழையும் பதவியையும் நாடிய சவேரியார் முதலில் இஞ்ஞாசியாரின் அழைப்பை ஏற்கவில்லை. “ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் தமதாக்கிக் கொண்டாலும் தம் வாழ்வையே இழப்பாரெனில் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன?” (மாற்கு 8:36) என்ற கேள்வியே அவரது வாழ்வை மாற்றியது. இதுவே நம் திருவிழா அழைப்பிதழில் உள்ள இறைவாக்கு.
1530: முதுகலைப் பட்டம் பெற்று, பாரிஸ் பொவே கல்லூரியில் அரிஸ்டாட்டிலின் மெய்யியலைக் கற்பித்தார்.
1534–1540: இஞ்ஞாசியாருடனும் தோழர்களுடனும் மோன்மார்த்ரில் இறைவனுக்குத் தம்மை அர்ப்பணித்தார் (1534). வெனிஸ் நகரில் குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார் (1537). 1540-இல் திருத்தந்தை அங்கீகரித்த இயேசு சபையின் முதல் உறுப்பினர்களில் ஒருவரானார்.
1539–1540: உரோமையில் இஞ்ஞாசியாருக்குக் கடிதப் பணிகளில் உதவினார். கீழை நாடுகளுக்கு இருவரை அனுப்புமாறு திருத்தந்தை கேட்டபோது, தேர்வான பொபாதில்லா நோயுற்றதால், அவருக்குப் பதிலாகச் சவேரியார் அனுப்பப்பட்டார்.
1541–1542: தமது 35-ஆம் பிறந்த நாளான 1541 ஏப்ரல் 7 அன்று லிஸ்பனிலிருந்து கப்பலேறி, ஓராண்டுக்கும் மேலான கடற்பயணத்திற்குப் பின் 1542 மே 6 அன்று கோவாவை அடைந்தார்.
1542–1544: தமிழகத்தின் முத்துக்குளித்துறையில் (தூத்துக்குடி, மணப்பாடு பகுதிகளில்) பரதவ மீனவ மக்களிடையே பணியாற்றினார். அடிப்படைச் செபங்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கச் செய்து, ஊர் ஊராகச் சென்று குழந்தைகளுக்கும் பெரியோருக்கும் விசுவாசத்தைக் கற்பித்தார்.
1545–1552: மலாக்கா, மொலுக்கா தீவுகள், ஜப்பான் (1549–1551) ஆகிய நாடுகளுக்கு நற்செய்தியைக் கொண்டு சென்றார்; பின்னர் சீனாவுக்குச் செல்லப் புறப்பட்டார்.
1552: டிசம்பர் 3 அன்று சீனக் கடற்கரைக்கு அருகிலுள்ள சான்சியன் (ஷாங்சுவான்) தீவில் இறைவனடி சேர்ந்தார். அவரது திருவுடல் பின்னர் கோவாவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டு, பாம் இயேசு பேராலயத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.
1622: மார்ச் 12 அன்று திருத்தந்தை 15-ஆம் கிரகோரியாரால், புனித இஞ்ஞாசியாருடன் சேர்த்துப் புனிதர் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் மறைபரப்புப் பணிகளின் பாதுகாவலராக அறிவிக்கப்பட்டார்.

டிசம்பர் 3 அவரது திருநாள். தமிழகக் கடற்கரை மக்களின் நெஞ்சில் இன்றும் வாழும் அவரது நினைவாக, சங்கனான்குளம் புனித சவேரியார் ஆலயம் ஆண்டுதோறும் திருவிழா கொண்டாடுகிறது.

அவர் வாழ்வோடு இணைந்த இறைவார்த்தைகள்

புனித சவேரியார் விவிலியத்தில் குறிப்பிடப்படவில்லை; அவர் 16-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். ஆனால் இந்த இறைவார்த்தைகள் அவருடைய மனமாற்றத்தோடும் மறைப்பணியோடும் இணைந்தவை.

மனமாற்றம்

“ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் தமதாக்கிக் கொண்டாலும் தம் வாழ்வையே இழப்பாரெனில் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன?” (மாற்கு 8:36 (மத்தேயு 16:26)). பாரிஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் உலகப் புகழைத் தேடிய இளம் சவேரியாரிடம் புனித இஞ்ஞாசியார் இவ்வார்த்தையை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டார்; அதுவே அவர் வாழ்வை இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கச் செய்தது. எங்கள் திருவிழா அழைப்பிதழிலும் இவ்வசனமே உள்ளது.

மறைப்பணிக்கான அழைப்பு

“கர்த்தர் ஆபிராமை நோக்கி: நீ உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும், உன் தகப்பன் வீட்டையும் விட்டு, நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ.” (ஆதியாகமம் 12:1). வசதியான வாழ்வை விட்டு, இஞ்ஞாசியாரின் சிறு குழுவோடு (பின்னர் இயேசு சபை) இணைய அவர் முடிவெடுத்தபோது இவ்வார்த்தை அவர் மனதில் இருந்தது.

மறைப்பணி (அவருடைய திருநாள் வாசகங்கள், டிசம்பர் 3)

“நீங்கள் உலகமெங்கும் போய், சர்வசிருஷ்டிக்கும் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கியுங்கள்.” (மாற்கு 16:15). இந்தியா, தென்கிழக்கு ஆசியா, ஜப்பான் என ஆயிரக்கணக்கான மைல்கள் பயணம் செய்து அவர் நற்செய்தி அறிவித்தார்.
“ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய், சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தினாலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து,” (மத்தேயு 28:19). புதிய நாடுகளில் திருச்சபையை நிறுவுவதே அவருடைய பணியின் மையம்.
“பலவீனரை ஆதாயப்படுத்திக்கொள்ளும்படிக்குப் பலவீனருக்குப் பலவீனனைப்போலானேன்; எப்படியாகிலும் சிலரை இரட்சிக்கும்படிக்கு, நான் எல்லாருக்கும் எல்லாமானேன்.” (1 கொரிந்தியர் 9:22). நற்செய்தியைப் பகிர அவர் உள்ளூர் மக்களின் மொழியையும் பழக்கங்களையும் கற்றுக்கொண்டார்; நம் தமிழ்க் கடற்கரையில் தமிழில் செபங்களைக் கற்பித்தார்.
“அவர்கள் விசுவாசியாதவரை எப்படித் தொழுதுகொள்ளுவார்கள்? அவரைக்குறித்துக் கேள்விப்படாதிருந்தால் எப்படி விசுவாசிப்பார்கள்? பிரசங்கிக்கிறவன் இல்லாவிட்டால் எப்படிக் கேள்விப்படுவார்கள்?” (ரோமர் 10:14). நற்செய்தி இதுவரை சென்றடையாத இடங்களுக்கு அதைக் கொண்டு செல்ல அவருக்கு இருந்த ஆன்ம ஆர்வத்தை இவ்வார்த்தை காட்டுகிறது.

தென்னிந்தியாவிலிருந்து அவர் எழுதிய வார்த்தைகள்

“நான் ஒதுக்கப்பட்டவர்களுடனும் ஏழைகளுடனும் இருக்கிறேன், ஏனெனில் அவர்களுக்கே நான் தேவைப்படுகிறேன்.” (தமிழ்நாடு, 1544–45). பாதுகாப்பான, பழக்கமான வாழ்வை விட்டு, வறுமையிலும் புறக்கணிப்பிலும் இருந்த கடற்கரை மீனவக் குடும்பங்களிடையே அவர் வாழ்ந்தார்; அன்பு மிகவும் தேவைப்படும் இடத்தையே அவர் தேர்ந்தெடுத்தார்.
“இறைவனின் ஆறுதல்கள் மிகவும் மகத்தானவை; அவை எல்லாத் துன்பங்களையும் இனிமையாக்கிவிடும்.” (திருவிதாங்கூர், 1545). புயல், நோய், உறக்கமில்லா இரவுகள் நடுவிலும் அவர் இறைவனின் உடனிருப்பில் மகிழ்ச்சி கண்டார். துன்பம் இல்லாதது அல்ல அமைதி; இறைவனின் அருள் உடனிருப்பதே அமைதி.

அவரைப் போல் கடல்களைக் கடக்க நம்மால் முடியாவிட்டாலும், அவருடைய அன்பை நம் வீடுகளிலும், வேலையிடங்களிலும், நம் ஊரிலும் வாழலாம்.

In English

St. Francis Xavier: his life

St. Francis Xavier (1506–1552) was one of the first Jesuits and one of the greatest missionaries in the history of the Church. He walked the coasts of Tamil Nadu, bringing the Gospel to ordinary fishing families.

1506: Born on 7 April at the castle of Xavier in the Kingdom of Navarre, in today’s northern Spain, the youngest son of Juan de Jasso, a royal counsellor, and María de Azpilcueta. His first language was Basque.
1512–1516: War came to Navarre. Francis lost his father at the age of nine, and after his brothers joined a failed uprising, the family’s lands were seized and much of the castle was pulled down.
1525: Went to study at the Collège Sainte-Barbe in the University of Paris, where he stayed for eleven years and was known as a fine athlete.
1529: Shared a room with Peter Faber and Ignatius of Loyola. Ambitious for a worldly career, Francis at first resisted Ignatius, until one question changed his life: “What does it profit a man to gain the whole world and lose his own soul?” (Mark 8:36). It is the verse printed on our festival invitation.
1530: Received his Master of Arts and taught Aristotle’s philosophy at the Collège de Beauvais in Paris.
1534–1540: Made his vows with Ignatius and their companions at Montmartre (1534), was ordained a priest in Venice (1537), and became one of the first members of the Society of Jesus, approved by the Pope in 1540.
1539–1540: Helped Ignatius with his letters in Rome. When the Pope asked for two men for the East and the chosen Bobadilla fell ill, Francis was sent in his place.
1541–1542: Sailed from Lisbon on 7 April 1541, his 35th birthday, and reached Goa on 6 May 1542 after a voyage of more than a year.
1542–1544: Worked among the Parava fishing communities of Tamil Nadu’s Pearl Fishery Coast, around Thoothukudi and Manapad. He had the basic prayers translated into Tamil and went from village to village teaching children and adults the faith.
1545–1552: Carried the Gospel to Malacca, the Moluccas and Japan (1549–1551), then set out for China.
1552: Died on 3 December on Shangchuan (Sancian) Island, off the coast of China. His body was later brought to Goa and rests in the Basilica of Bom Jesus.
1622: Canonised on 12 March by Pope Gregory XV, together with St. Ignatius. He was later named patron of the missions.

His feast day is 3 December. In memory of the saint who still lives in the hearts of Tamil Nadu’s coastal people, St. Xavier’s Church, Sanganankulam, celebrates its festival every year.

Bible verses in his life

St. Francis Xavier lived in the 16th century, so he is not named in the Bible. But these verses are closely tied to his conversion and his missionary work.

His conversion

“For what shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul?” (Mark 8:36 (Matthew 16:26)). St. Ignatius of Loyola put this question again and again to the ambitious young scholar in Paris, until Francis gave his life to Christ. It is also the verse on our festival invitation.

The call to mission

“Now the LORD had said unto Abram, Get thee out of thy country, and from thy kindred, and from thy father’s house, unto a land that I will shew thee.” (Genesis 12:1). It was in his mind when he left a comfortable life to join Ignatius’s small band of companions, who became the Jesuits.

The mission (readings for his feast, 3 December)

“Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.” (Mark 16:15). He travelled thousands of miles across India, Southeast Asia and Japan to preach and baptise.
“Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Ghost.” (Matthew 28:19). Planting the Church in new lands was the heart of his mission.
“To the weak became I as weak, that I might gain the weak: I am made all things to all men, that I might by all means save some.” (1 Corinthians 9:22). He learned the languages and ways of the people he served; on our Tamil coast he taught the prayers in Tamil.
“How then shall they call on him in whom they have not believed? and how shall they believe in him of whom they have not heard? and how shall they hear without a preacher?” (Romans 10:14). It reflects his urgent zeal to bring the Gospel where it had never been heard.

His words from South India

“I am with the outcast and the poor, because it is to them that I am needed.” (Tamil Nadu, 1544–45). He could have stayed in safety and comfort, but he chose to live among the coastal fishing families who faced poverty and neglect: the place where love was needed most.
“The consolations of God are so great that they make every hardship sweet.” (Travancore, 1545). Through storms, sickness and sleepless nights he found joy in God’s presence. Peace is not the absence of trouble; it is the presence of grace.

We may not cross the seas as he did, but we can carry his love into our homes, our work and our village.